Nadat de bus ons eind van de
ochtend in het hotel had afgezet, gingen Murat en ik samen naar het
toeristische dorpje Hido-no-Sato. Bij het station een buskaartje gekocht, ging
even verkeerd omdat we een enkeltje hadden gekocht, is niet allemaal zo
duidelijk aangegeven en we snapten niet helemaal dat voor je een combinatieticket
voor de heen- en terugreis inclusief een bezoek aan het dorpje konden kopen.
Als echte Hollanders dus het goedkoopste kaartje gekocht.
We waren niet de enige
Hollanders, grappig als je opeens Nederlands hoort, en stapten na een klein
half uurtje in de bus. We wilden onze kaartjes laten zien, maar de chauffeur
gebaarde dat we moesten zitten. Blijkt dat in Japan je pas betaalt als je
uitstapt. Wisten wij veel, weer wat geleerd van de gewoonten van Japan.
In het dorpje, niet heel veel te
beleven, wel wat activiteiten voor kinderen, daarvoor moest je wel apart
betalen, even met waterpistolen geschoten en wat huizen bekeken.
 |
| Heerlijke Hida Beef gegeten |
 |
| Uiteraard een torii om voorspoed te vragen |
 |
| Traditioneel houten huis |
 |
| Echt Japans ingericht, sober |
 |
| net doen alsof ik er thuis ben |
Klein uurtje gebleven en de bus
terug genomen om daarna gezellig in het dorpje Takayama speciale biefstuk
gegeten. Was, om even lekker Hollands te blijven, best prijzig, maar was goede
biefstuk. Is ook wel eens een keertje wat anders dan rijst, noedels, miso etc.
En toch traditioneel Japans: Hidabeef. Erol had pech, was bij de andere van de
groep gebleven om wat te eten.
 |
| divers eettentjes waar Erol (zwarte trui met witte letters) wat heeft gegeten |
Shirakawa
Samen met de groep bezochten we
het dorpje Shirakawa (Ogimachi). Het ritje met de bus was bij aanvang ietwat
chaotisch in verband met de hoeveelheid toeristen. Michiel had gelukkig
kaartjes gekocht, iedereen was op tijd - we mochten wat uitslapen en wat later
in de ochtend vertrekken - en de rit duurde maar een klein uurtje. Terug was
Michiel zo handig geweest om een aparte bus voor onze groep te bestellen. Zo
zijn ze dan ook wel weer die Japanners: maatwerk als het om een hele groep
gaat.
Het dorpje Shirakawa staat op de lijst van Werelderfgoed vanwege de
traditionele huizen met rieten daken. Deze huizen zijn zo gebouwd, omdat er 's
winters een enorme hoeveelheid sneeuw op de daken kan vallen. Door de schuine
rieten daken, blijft de sneeuw niet liggen, maar valt het eraf. De huizen in
het dorp staan ver uit elkaar om ervoor te zorgen dat bij een brand, niet
onvoorstelbaar met al dat riet, het niet op de andere huizen overslaat. Tijdens
het wandelen zie je ook overal brandblussers staan en, uiteraard, grote waarschuwingsborden
dat je daar niet mag roken
 |
| Erg toeristisch |
 |
| Rijstvelden alom |
 |
| Koikarpers in het irrigatiekanaal in Shirakawa |
Naast de rijstvelden rondom de huizen zijn brede irrigatiekanalen aangelegd. Bijzondere hierbij is dat ze multifunctioneel zijn: er worden koikarpers in gekweekt. Ik snap echt niet wat mensen, in het bijzonder Japanners, nu zo speciaal vinden aan deze vissen. Ik vind ze er maar eng uitzien met hun grote bekken en soort slierten om hun mond. Eerlijk gezegd vind ik ze gewoon erg lelijk; maar ja, smaken verschillen.
 |
| Niet van elkaar te onderscheiden: zoek de verschillen |
Murat heeft nog paar leuke plaatjes geschoten voor een liefhebber van het konijntje Olaf en een echte Hollandse vogelverschrikker.
 |
| De schattig Olaf |
Het was wederom enorm warm; de drankenautomaat maakte overuren. Wij hebben nog klein stukje verder gelopen dan de gebaande paden, dachten dat daar nog wel iets te zien was, maar helaas, alleen maar rijstvelden. Wel een stroompje gevonden waar ik heerlijk water heb gedronken en wat in mijn flesje gedaan. Dat was ook wel nodig met die hitte en al dat lopen in de bergen. Ben ik echt niet gewend. Gelukkig was de terugweg vooral afdalen, waardoor ik wat minder hoefde te stoppen dan bij de steile klim van de heenweg. Is we te zien als je de onderstaande foto bekijkt.
.
De terugreis met de bus verliep erg vlot, waardoor we al aan het einde van de middag terug waren in ons hotel. We hadden met twee mensen van de groep afgesproken om gezellig wat te gaan eten. Maar we hadden ons een beetje vergist in wat er 'allemaal' te doen was, in het toeristische Takayama. De drukte van de dag ervoor was voorbij, een heel groot deel van de restaurantjes was gesloten, maar toch wel een gezellig tentje gevonden waar we met elkaar lekker hebben gegeten. Daarna wilden we nog ergens wat drinken, Erol ging terug naar het hotel en wij naarstig op zoek naar een kroeg. De kroeg van de dag ervoor was gesloten, bartender had 'family day' en het enige wat open leek te zijn was een kroeg waar ze vooral eentonige harde rapmuziek draaide. Interieur was wel mooi; allemaal Marvel poppen en andere computergames.
 |
verschillende poppen in Rap cafe
|
 |
| Lekker eten met Anneke en Kees |
Een drankje genomen, het merendeel van de groep was niet heel enthousiast over de eentonige keuze van de dj, en toen - in de stromende regen - op zoek naar iets wat nog open was. Deniz ging nog een hotel binnen, maar blijkbaar zagen we er met z'n vijven iets te druk uit, we waren ook wel iets luidruchtiger dan de gemiddelde Japanner, en uiteindelijk in een kroeg beland. Deniz bleef nog wat langer maar wij haakten iets eerder af. En ja, toen verdwaalden we natuurlijk, maar omdat het toch maar een klein dorpje was, kwamen we toch redelijk snel thuis.
Reacties