Torii van Fushimi Inari Taisha oftewel 伏見稲荷大社

Aan het begin van de tunnel met duizenden torii's staan kitsune (狐, vossen)

Bij het betreden van de 'poort' van de duizenden torii's van Fushimi Inari Taisha, staan twee vossen. Aanvankelijk dacht ik dat het honden waren, maar het blijken kintsune, Japans voor vossen te zijn. Dit waren de boodschappers van de Inari, een Shinto kami (oftewel een god van de Shinto).

Ik had al veel foto's van deze schrijnen gezien, maar ik moet zeggen dat ik redelijk onder de indruk van de entree was. Ik wist toen nog niet dat het echt een hele klim was om het einde, naar verluidt de navelstreng, als je die bereikt, kom je dus tot de oorsprong. Alles begint ten slotte bij de navelstreng, de band die - alleen - een vrouw heeft met haar ongeboren kind. Vreemd dat de vrouw in bepaalde religies de vrouw een ondergeschikte rol heeft. Word ik gedurende deze reis een tikje feministischer, eerst door Buddha, zie Buddha tikje anders dan gedacht, nu door een Shinto-god.

 Het was zoals gezegd echt een hele klim. Aanvankelijk zeer druk, je moest soms even wachten een stukje hogerop te komen, kon ik direct even op adem komen en genieten van de tunnel voor en achter mij. Er waren een paar punten waarop je kon kiezen om terug te gaan.
Het werd steeds steiler en gladder, maar ik wilde echt naar de top. Murat vroeg paar keer of ik niet terug wilde, blijkbaar had hij het wel gehad, maar ik liet me niet kisten. Zag een hele gezette Amerikaan, landgenoten van hem overigens nauwelijks in Japan gezien, en ik dacht: 'Als hij zo ver komt, moet ik dat toch ook kunnen!'
En inderdaad: we did it! Vlak voor de top, paar keer dachten we dat we die al bijna bereikt hadden, bordjes waren wat onduidelijk, kwamen we Deniz met nog een paar anderen van de groep tegen. Zij waren net bij de top geweest en op hun terugweg.

We did it!

Ik moet zeggen, het was wel een beetje een deceptie: een klein altaartje, wat beelden, een paar stukken fruit en wat wierook en iets wat blijkbaar hét moest voorstellen. Ook het uitzicht viel wat tegen, was gewoon midden in een stukje bos, zonder enige zicht op iets anders.
Maar goed, wij en inmiddels ook onze Vlaamse vrienden, die van een andere kant gekomen waren, hadden de top bereikt.

 Cees Nooteboom in zijn boek Japan weet de essentie van alle - met alle diversiteit van de verschillende uitvoeringen behorend bij iedere religie - heel goed te omschrijven: Mensen willen, letterlijk, hogerop en hebben daarvoor allerlei strategieën ontwikkeld." 
Hij beschrijft dat de vreemdeling die de mensen met hun rituelen en devotie gadeslaat zowel de commerciële routine als de onthutsende vroomheid ziet. Ik denk dat ik me daar volledig bij aansluit.


Ik had al eerder van het woord 'torrie' gehoord, maar blijkt dat dat een heel ander woord is. De torii met de betekenis schrijn is inderdaad een hele andere dan torrie van torrie van mattie. Dit heeft ook wel met geloof te maken, maar gaat over het  verhaal, in dit geval het evangelie van Matteüs, in straattaal. Het blijft toch de taal die het geloof moet verkondigen, en ik beheers - in woord en geschrift - bij lange na niet het Japans.
Vroeger las ik gretig De kinderbijbel, in de kerk vond ik diensten waar gezongen werd altijd erg mooi, ondanks dat ik echt niets van het geprevel, in het Latijn, verstond, brabbelde ik ook mee en kreeg daarbij een heel vredig gevoel. Hoe anders wordt dat als ik wat ouder word en het gevoel krijg dat geloof mij een aantal dingen oplegt, verwacht dat ik dingen 'klakkeloos' accepteer. Ik snap ook echt niet dat er iemand voor mijn zonden aan het kruis zou moeten sterven. Wat dat betreft ben en ik blijf ik een ongelovige Thomas.

Genoeg over religie, alhoewel dit in deze reis in het vrome Japan natuurlijk veel aan bod komt, het met je gezin reizen in een groep, is een mooie ervaring.

Deniz in een stukje van de tunnel

Deniz was met een paar anderen aan de klim begonnen, Erol koos met wat anderen voor een andere bezichtiging en we kwamen allemaal goed aan in ons hotel. Ik vind het zo knap dat mijn kinderen zelf hun 'pad' kunnen kiezen en thuiskomen, zelfs in het vreemde Japan.

Een paar mooie plaatjes van Japanse plaatjes van jongens en meisjes.

Een onderonsje

Even je mobiel checken, overal hetzelfde, toch?