Doorgaan naar hoofdcontent

Trouw: ook zo iets typisch Japans



Zoals gezegd ging in de middag iedereen die dat wilde bezoekje aan het ‘metropool’  Harajuka. Een hippe wijk voor jongelui die zich op een eigen wijze willen uiten. Onder andere in kleding en levensstijl. Om de zoete en warme lucht enigzins te ontlopen, naar het einde van de drukke straat gelopen en een zijstraat daar ingegaan. Daar waren wat andere winkeltjes en Murat heeft een Beams-shirt gekocht. Natuurlijk in de uitverkoop. Mooi plaatjes geschoten, natuurlijk ook van een Asics store.

Bij de lekkere lunch was trouwens nog iets leuks. en een leuk lunchtentje gevonden. Ze serveerden daar hele bijzondere koffiecreaties waarbij de opgeschuimde melk verschillende figuren uitbeeldden. Meisje naast ons had een mooi exemplaar van Minnie Mouse. Duurde heel lang eer ze het echt ging opdrinken.

Plan de campagne was om naar Hachiko te gaan. Dat is een heel bijzonder hondje dat afgelopen november is gestorven. Hij heeft negen jaar bij het station Sibuya trouw op zijn baasje gewacht. Hij vergezelde zijn baasje iedere dag naar zijn werk, en bleef dat ook doen toen zijn baasje gestorven was. Als dat geen ultieme blijk van trouw is! In Japan schijnen leraren klassen mee naar het standbeeld van Hachiko te nemen: goed voorbeeld om trouw aan familie te blijven.

Aan de overzijde van dit standbeeld is Shibuya crossing; dat drukke kruispunt waar Resident Evil is opgenomen. Murat heeft leuk filmpje gevonden: niet schrikken hoor.




Onze gids Michiel weet veel van Japan, maar heeft van shoppen niet zo veel kaas gegeten.
We gingen een winkelcentrum in, bleek dat alleen voor vrouwenkleding te zijn. Vervolgens zou daar aan de overzijde een gebouw zijn met winkels voor jongens.
Was al wat andere kleding dan je zou verwachten bij jongens / mannenkleding. Het assortiment was vooral bedoeld voor transgenders. Verbaast me overigens niet dat ze een groot aanbod aan kleding hebben. Het lijkt wel of het in Japan wat algemeen geaccepteerder is dan in ons 'moderne' Nederland, waar bij discussies over transgender toiletten al snel een grote afstand wordt gecreëerd, bijna tweespalt, tussen voor- en tegenstanders. Wellicht heeft dit te maken met de harmonie waar Japanners altijd naar streven.
Kunnen we mooi voorbeeld aan nemen!



Lost and found. Murat heeft naast het poppetje en de ring weer iets gevonden; zo neergelegd dat de eigenaar (kindje of toch een volwassene?) het kan vinden.



Natuurlijk moeten we ook weer eten:  heerlijk ‘s avond gegeten authentieke izakaya.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Lau en Tinnie in Takayama (Nippon) en creatief met Turk

Het lijkt wel een studentenkamer! Je hebt vast wel eens het befaamde filmpje van Kerstmis met Lau en Tinnie gezien. Hilarisch is het zinnetje van Tinnie: "Het is hier heel gezellig." In dit geval was ik echt de Tinnie, terwijl Murat zich een slag in de rondte werkte op de was bij elkaar te rapen,  heen en weer naar de wasserette te rennen, lag  ik dubbel van het lachen op het bed. We waren in Cabin Hotel, beetje creepy hotel in het zeer toeristische dorpje Takayama. Michiel, onze reisgids, had aan het begin van de avond gezegd dat onze koffers de volgende dag met de Takkyubin vooruit zou worden gestuurd en we voor twee dagen onze reistassen moesten klaarmaken.  Murat kwam op het lumineuze idee om - bijna al - onze was te gaan doen; helaas was hij niet de enige die dat had bedacht. Terwijl de andere van de groep het dorpje aan het verkennen waren, waren wij in onze hotelkamer met de was bezig.  Je moet je een shabby motel voorstellen, zoals je weleens ...

Buddha, tikje anders dan gedacht

Buddha & Deniz Deze keer maar eens echt de toerist uitgehangen en bij Denny’s ontbeten. Vreemd dat je ook zelfs daar de vraag krijgt: " Smoking or non smoking?" Vandaag gaan we met de trein naar Kamakura en terwijl we met de toeristenstroom mee een wandeling maken naar het enorm grote bronzen beeld, viel mijn oog weer op een bijzonder eetetentje: Kebab halal foods. Halal: iets wat niet echt veel voorkomt in Japan. De hoogte van die enorme massa 13.4 meter en hij weegt 121 ton. De echte naam is Kamakura Daibutsu. Ze zijn in 1251 begonnen en pas een decennium later klaar. Rijke familie hebben voor dit standbeeld betaald. Vraag met toch af waar het zo typsich in mijn ogen Amerikaanse crowdfunding vandaan komt. De oorspronkelijk bijbehorende houten tempel was al zo vaak door aardbevingen verwoest, dat de mensen besloten om dit niet meer te herbouwen. Het beeld is echter zo zwaar, dat dit zelfs de tsunami heeft doorstaan. Dat dit een tsunami gevaarlijk gebi...

Tsukiji, anime, uilen knuffelen en Tokyo 2020

Lekker visje in de vroege ochtend Deze bekende vismarkt was zo'n trekpleister voor toeristen, dat er een loting plaatsvond om hierbij aanwezig te zijn. Helaas is deze attractie, waar tonnen verse vis geveild werden, verplaatst in verband met de Olympische Spelen 2020. Ook af en toe dus wat nadelige gevolgen van het houden van zo'n mooi sportief evenement.  Onze groep vertrok deze ochtend ook wat later, we konden toch niet de echte handel - start om 05.00u - zien, dus erg vroeg hoefden we niet te zijn. Toch wel tikje aan de late kant, rond 11.00u gearriveerd. Michiel vertelde ons dat de meeste tentjes rond 12.30u sloten. Op zich logisch als je zo vroeg start, maar voor ons als toeristen niet echt goed te begrijpen dat als je handel kan drijven, je zo vroeg sluit. Zullen we ons wel vaker over verbazen, de lokale horeca blijkt vroeg te sluiten. Maar eigenlijk is het niet eens zo gek, als je weet dat Japanners bijvoorbeeld niet van onderhandelen houden. Je...