Doorgaan naar hoofdcontent

Wel of geen vlees?

Fietsen in Kyoto!

Het leek me best wel een beetje eng, met zo'n grote groep fietsen in Kyoto. Dat viel alles mee. Wat wel beetje wennen was, was dat het verkeer links rijdt. Een van de Vlaamse jongens had ook niet door dat de remmen andersom zaten, waardoor hij een smakker maakte toen in een klein steegje in zijn rem kneep. Dat was eigenlijk het enige wat er die dag mis is gegaan. Natuurlijk moesten we soms even kijken hoe we moesten fietsen, Michiel had dit weleens gefietst, maar soms leek hij wel eens iets te vergeten. Hij bracht ons bij de Nishi Honganji tempel.

Het toeval wil dat daar net een dienst begon, op speciaal (betaald waarschijnlijk) verzoek van de twee dames die je hiervoor ziet zitten. In het reisboek van ANWB had ik iets gelezen over het Jodo Shinshu, dat is de sekte die hier zetelt. Deze was bij het gewone volk heel populair; zo populair dat de toenmalige krijgsheer Toyomoti Hideyoshi speciaal in Kyoto de Nishi Honganji tempel liet bouwen. Hij had de aanhangers nodig om ervoor te zorgen dat zijn campagne om Japan te verenigen te laten slagen. Volgens de leer van deze sekte, kon de verlichting bereikt worden een soetra herhaaldelijk te zingen. Maar wat het volk denk ik het meeste aansprak, was dat - het volgens de leer van Buddha verplichte vegetarisme en celibaat van het priesterambt, losgelaten werd. Ze mochten dus gewoon vlees eten: Murat zei direct dat hij dat wel een goede sekte vond.

Na het bezoek aan deze tempel heerlijk geluncht bij een grappig zaakje waar je weer via een keuzemenu 'aan de muur', een keuze moest maken en een ticket kreeg. Dat moest je dan aan de serveerster geven en vervolgens kreeg je een glaasje water en je bestelling. Michiel had geen water gekregen en wachtte op zijn eten. Dat kwam niet, want hij had het bonnetje nog niet afgegeven. Ja, je moet het in Japan wel volgens de regels doen!
monniken in gebed


Erol en Murat, even quality time


Erol even helemaal zichzelf en zen


Reacties

Populaire posts van deze blog

Lau en Tinnie in Takayama (Nippon) en creatief met Turk

Het lijkt wel een studentenkamer! Je hebt vast wel eens het befaamde filmpje van Kerstmis met Lau en Tinnie gezien. Hilarisch is het zinnetje van Tinnie: "Het is hier heel gezellig." In dit geval was ik echt de Tinnie, terwijl Murat zich een slag in de rondte werkte op de was bij elkaar te rapen,  heen en weer naar de wasserette te rennen, lag  ik dubbel van het lachen op het bed. We waren in Cabin Hotel, beetje creepy hotel in het zeer toeristische dorpje Takayama. Michiel, onze reisgids, had aan het begin van de avond gezegd dat onze koffers de volgende dag met de Takkyubin vooruit zou worden gestuurd en we voor twee dagen onze reistassen moesten klaarmaken.  Murat kwam op het lumineuze idee om - bijna al - onze was te gaan doen; helaas was hij niet de enige die dat had bedacht. Terwijl de andere van de groep het dorpje aan het verkennen waren, waren wij in onze hotelkamer met de was bezig.  Je moet je een shabby motel voorstellen, zoals je weleens ...

Buddha, tikje anders dan gedacht

Buddha & Deniz Deze keer maar eens echt de toerist uitgehangen en bij Denny’s ontbeten. Vreemd dat je ook zelfs daar de vraag krijgt: " Smoking or non smoking?" Vandaag gaan we met de trein naar Kamakura en terwijl we met de toeristenstroom mee een wandeling maken naar het enorm grote bronzen beeld, viel mijn oog weer op een bijzonder eetetentje: Kebab halal foods. Halal: iets wat niet echt veel voorkomt in Japan. De hoogte van die enorme massa 13.4 meter en hij weegt 121 ton. De echte naam is Kamakura Daibutsu. Ze zijn in 1251 begonnen en pas een decennium later klaar. Rijke familie hebben voor dit standbeeld betaald. Vraag met toch af waar het zo typsich in mijn ogen Amerikaanse crowdfunding vandaan komt. De oorspronkelijk bijbehorende houten tempel was al zo vaak door aardbevingen verwoest, dat de mensen besloten om dit niet meer te herbouwen. Het beeld is echter zo zwaar, dat dit zelfs de tsunami heeft doorstaan. Dat dit een tsunami gevaarlijk gebi...

Tsukiji, anime, uilen knuffelen en Tokyo 2020

Lekker visje in de vroege ochtend Deze bekende vismarkt was zo'n trekpleister voor toeristen, dat er een loting plaatsvond om hierbij aanwezig te zijn. Helaas is deze attractie, waar tonnen verse vis geveild werden, verplaatst in verband met de Olympische Spelen 2020. Ook af en toe dus wat nadelige gevolgen van het houden van zo'n mooi sportief evenement.  Onze groep vertrok deze ochtend ook wat later, we konden toch niet de echte handel - start om 05.00u - zien, dus erg vroeg hoefden we niet te zijn. Toch wel tikje aan de late kant, rond 11.00u gearriveerd. Michiel vertelde ons dat de meeste tentjes rond 12.30u sloten. Op zich logisch als je zo vroeg start, maar voor ons als toeristen niet echt goed te begrijpen dat als je handel kan drijven, je zo vroeg sluit. Zullen we ons wel vaker over verbazen, de lokale horeca blijkt vroeg te sluiten. Maar eigenlijk is het niet eens zo gek, als je weet dat Japanners bijvoorbeeld niet van onderhandelen houden. Je...