 |
| Torri Meiji Jingu |
In Japan gaat de zon vroeg op; wij bijna net zo vroeg wakker. Moe van het reizen en beetje last van jetlag worden we in onze mooie kleine schone hotelkamer wakker. Gisterenavond nog even wat eten gescooord, heb altijd honger, en ons bedje in gekropen. Jongens hebben een eigen kamer en tot mijn verbazing zag in vanochtend dat ze hun kleding netjes hadden opgehangen. Ik zocht gisteren nog naief naar een kast om de spullen in op te bergen, maar ja, Japan heeft weinig ruimte beschikbaar, dus zo zijn de hotelkamers zonder kasten. Wel praktisch, een rekje met hangers aan de muur. Wat een wereldreizigers zijn mijn jongens toch, kan ik een voorbeeld aan nemen.
Deniz was al aangekleed en wij hebben samen met hem even de buurt verkend. Ondanks de suggestie die de naam van deze winkel opwekt Seven Eleven was deze buurtsuper om half 7 open. Wat water en zoute chips gekocht, levensbehoeften in deze hitte en daarna Erol voor ontbijt opgehaald.
In een Japans ontbijttentje een menu aangewezen, werkt altijd. Was beetje wennen, maar redelijk goed ontbeten. Ik heb niet alles op kunnen eten, de soort linzen waren voorzien van iets slijmerigs dat naar lijm smaakte en erg bitter was, dus dat heb ik maar laten staan.
Nog even toiletstop gemaakt; over dit fenomeem in Japan kun je een hele uiteenzetting schrijven. ieder toilet is van alle luxe voorzien dat je kunt bedienen door een variatie aan knopjes. Even uittesten en je kunt comfortabel jezelf even terugtrekken in je eigen wereld. Terwijl ik dit schrijf, bedenk ik me dat dat misschien wel de reden is dat er zoveel aandacht voor deze kleine ruimte is. Je kunt jezelf even helemaal afzonderen, niemand die je dat kwalijk neemt, lastig valt. Iedereen heeft recht op dit stukje privacy. Zou best eens kunnen, toch?
Genoeg over dit onderwerp, over tot waar het werkelijk om gaat, beleven van de cultuur in Japan, maar daar hoort bovenstaande ook wel bij. In ieder geval, vandaag staat een bezoekje aan de keizerlijke tuin van Meiji Jingu op het programma en aansluitend Harajuku en Shihuya crossing, dit laatste is bekend van de openingsscene in de film Resident Evil.
Eerst maar even ritueel wassen voordat we de keizer een eerbetoon brengen. Vlak voor de schrijn zie ik een Japanse al een aantal buigingen maken, daarna loopt ze pas met gepaste eerbied verder. Vreemd dat ik geen enkele Japanner in het midden van het pad zie lopen. Dat is niet, omdat daar de zon schijnt, het is in het park heerlijk koel door de bomen. Dat zullen we later nog wel meer leren waarderen.
Het rituele wassen staat in het Engels aangegeven en we proberen het allemaal zo goed mogelijk te doen. Daarna de sake tonnen aanschouwd. De voorlaatste keizer, Akihito, heeft vele westerse gewoonte het land in gebracht. Tradioneel worden tonnen sake geschonken, maar dankzij de invloed van de keizer ook wijnen. De grenzen werden meer en meer opengesteld met de daarbij behorende invloeden.
Na ons eerbetoon aan de keizer terug gewandeld en een ieder kon zijn eigen gang gaan in Harajuku. De jongelui gingen met hun groepje op pad en wij lekker even de tijd voor onszelf. Heerlijk geluncht in een ontzettend leuk cafeetje. Ook hier waren de toiletten weer superschoon en voorzien allerhande mogelijkheden om het verblijf zo aangenaam mogelijk te maken.
Opvallend: twee toiletten met op de een afbeelding van een man, op de ander van een vrouw met het bijschrift dat je dat je moest kiezen waar je je het prettigst bij voelde.
 |
| Soort hall of fame. Mooie line up. |
 |
| Natuurlijk even de Asics store gecheckt. Uiteraard mooie spullen. |
Reacties